00:00:12:/ROZDZIAŁ 10|/"1961"
00:00:26:To jest po prostu złe...
00:00:28:Rozkopywanie tych grobów.
00:00:31:Dlaczego każe nam to robić?
00:00:32:Mama ma swoje powody, Pete.
00:00:33:Podzieli się tym, kiedy będzie gotowa.|Daj jej trochę czasu.
00:00:50:Dalej, daj jej szansę.
00:00:52:Dlaczego?
00:00:53:Spójrz, w co nas zamienił.
00:00:55:Wie, co zrobił i czuje się|wystarczająco winny za nas wszystkich.
00:00:58:Ale jest tutaj, prawda?
00:01:00:Potrzebuje naszego wsparcia.
00:01:02:Rany, oczarował cię.
00:01:04:Nie martw się.|To przytrafia się każdemu z nas.
00:01:09:Porozmawiam z nią.
00:01:22:Co tu robimy, mamo?
00:01:24:Mówiłaś, że przyszliśmy tu,|aby znaleźć twoją siostrę.
00:01:27:Nie wiedzieliśmy, że masz siostrę.
00:01:30:Potrzebujemy odpowiedzi.
00:01:32:Mamo, co tu się wydarzyło?
00:01:41:/LUTY 1961 ROKU
00:02:00:Angela...
00:02:02:Angela i Alice Shaw.
00:02:07:Dobrze, to wszyscy.
00:02:09:Witajcie w Coyote Sands.
00:02:11:Nazywam się doktor Chandra Suresh.
00:02:13:Proszę za mną.
00:02:15:Przegryźcie coś.
00:02:18:Plac zabaw.
00:02:20:Jadalnia.
00:02:21:Pokój zabaw.
00:02:22:Puszczamy co wieczór filmy.
00:02:24:I dajemy najlepszy popcorn,|jaki jedliście.
00:02:28:Masz zabawny akcent.
00:02:29:Ty też.
00:02:32:Skąd pan jest?
00:02:34:Bombaj, Indie.
00:02:35:Przebyłem długą drogę,|by was poznać, pomóc wam.
00:02:39:To są wasze kwatery, a wasi rodzice są|po drugiej stronie dziedzińca.
00:02:42:Doktor Zimmerman pokaże wam drogę.
00:02:49:Dlaczego oni mają karabiny?
00:02:50:To alarmujące, wiem,
00:02:52:ale to nie jest więzienie.
00:02:54:Strażnicy są tutaj dla waszej ochrony.
00:02:56:Chcemy zapewnić wam bezpieczeństwo.
00:02:58:Chodźmy, rozpakujcie się.
00:03:12:Widzę, że masz mleko i ciasteczka.
00:03:17:Chcieliśmy was oficjalnie przywitać.
00:03:19:Witajcie w Gówno Sands.
00:03:22:Jestem Charles Deveaux.
00:03:23:Gość z zabawnym akcentem to|Daniel Linderman.
00:03:26:A gość w okularach to Bobby Bishop.
00:03:29:Nie sądziłam, że wolno chłopcom|wchodzić do pokoi dziewczyn.
00:03:31:Tak, tak.
00:03:33:Bobby...
00:03:35:chciał ci powiedzieć,|jak to uważa, że jesteś piękna.
00:03:37:Ja nie...
00:03:38:Co?
00:03:41:Nie sądzisz, że jest piękna?
00:03:45:Tak czy siak,|chcieliśmy się przywitać.
00:03:53:Nie podoba mi się to.
00:03:55:Chcę być z mamą i tatą.
00:03:56:Już o tym rozmawiałyśmy.
00:03:58:Będzie fajnie.
00:03:59:Jak na obozie.
00:04:02:Rozpakujmy cię.
00:04:04:Tu są tylko zabawki i książki.
00:04:07:Powiedziałaś, abym spakowała to,|czego potrzebuję.
00:04:11:Potrzebujesz ubrań, Alice.
00:04:12:Spodni, koszulek, skarpet.
00:04:14:Ile razy już czytałaś|Alicję w Krainie Czarów?
00:04:22:Chcę do domu, Bananku.
00:04:24:Ty też.
00:04:25:Nadchodzi bal maturalny.
00:04:30:Lekarz powiedział mamie i tacie,|że to miejsce odpędzi moje koszmary.
00:04:33:Koniec z krzykiem?
00:04:38:Moja przypadłość jest genetyczna,
00:04:39:więc wszyscy musimy sobie|z nią poradzić.
00:04:42:Cała rodzina.
00:04:44:Kto pomógł ci się wymknąć|na Śpiącą Królewnę?
00:04:47:I kto zrobił Jackie Jacobs pokrzywkę,|kiedy ukradła twoją spinkę do włosów?
00:04:55:Zawsze będę przy tobie.
00:04:57:Obiecuję.
00:04:59:Ale ja ciebie też potrzebuję.
00:05:07:Widzisz?|Wszystko będzie dobrze.
00:05:21:Mamo?
00:05:22:Moja siostra, moi rodzice...
00:05:24:Wszyscy tu zginęli.
00:05:26:I jeśli nie zbierzemy się,|jeśli nie załagodzimy naszych różnic...
00:05:31:obawiam się, że to się powtórzy.
00:05:43:.:: Grupa Hatak - Hatak.pl ::.
00:05:45:Tłumaczenie: JediAdam|Korekta: Animol
00:05:51:.:: Grupa Hatak - Hatak.pl ::.
00:05:59:Rok 1961...
00:06:01:To były inne czasy.
00:06:02:Kennedy był prezydentem,|a my wszyscy byliśmy patriotami.
00:06:06:A kiedy rząd się o nas dowiedział,|powiedzieli nam, że mogą nas wyleczyć.
00:06:10:Uwierzyliśmy im.
00:06:13:Zebrali nas i umieścili tutaj.
00:06:17:Co się stało?
00:06:18:Nie wiem, miałam szczęście.|Przeżyłam,
00:06:21:ale Alice, moja cała rodzina,|nie przeżyli.
00:06:24:Więc dlaczego tu jesteśmy, mamo?
00:06:26:Mogłaś nam to powiedzieć w restauracji.
00:06:28:Dlaczego tu?
00:06:29:Dlaczego wykopujemy te ciała?
00:06:33:Śniłam o mojej siostrze.
00:06:37:Żywej.
00:06:39:To nie ma sensu,
00:06:41:ale moje sny często tak mają.|Są otwarte na interpretację.
00:06:43:Są zagmatwane, ale myślę...
00:06:48:że muszę sama ją zobaczyć.
00:06:50:Muszę odnaleźć jej ciało,|znaleźć kawałek ubrania albo cokolwiek,
00:06:53:dzięki czemu mogłabym|sprawić jej odpowiedni pochówek.
00:06:55:Powinnaś była powiedzieć nam|o tym miejscu.
00:06:59:O tym, że miałaś siostrę.
00:07:00:Nie chciałam, abyście znali ten ból.|Matkom wolno tak robić.
00:07:03:Wolno mi was chronić.
00:07:04:Z całą pewnością masz|do tego prawo, mamo.
00:07:07:To mój koszmar, Peter.
00:07:10:Nie chciałam, abyście wiedzieli,|co przecierpiałam.
00:07:12:Próbowałam o tym zapomnieć.
00:07:14:Sprawiliśmy, że wszyscy zapomnieli.
00:07:17:Jacy my?
00:07:19:Jak myślicie,|jak została stworzona Firma?
00:07:22:Zaczęło to się tutaj od przysięgi,|że nie pozwolimy, aby się to powtórzyło.
00:07:26:Zniszczyliśmy akta.
00:07:28:Wymazaliśmy wspomnienia.
00:07:29:Szantażowaliśmy, zabijaliśmy.
00:07:32:Wszystko, aby zachować nasze|istnienie w tajemnicy.
00:07:34:I działało... przez 50 lat.
00:07:37:Teraz Noah i ja próbowaliśmy|naprawić obecną sytuację,
00:07:41:ale pan Danko okazał się zaradny.
00:07:46:Więc to próbowałeś robić.
00:07:49:Tak.
00:07:51:I spaprałeś.
00:07:53:Tak.
00:07:54:Ważne jest,|aby ponownie zostało to tajemnicą...
00:07:58:abyśmy mogli przestać uciekać,|wrócić do naszego życia.
00:08:03:Czas wrócić do starych metod.
00:08:05:To znaczy do wymazywania|pamięci i zabijania?
00:08:08:To konieczne zło.
00:08:10:Przykro mi z powodu tego,|co tu się stało, mamo,
00:08:14:ale to nie dało wam prawa|do robienia rzeczy, które zrobiliście,
00:08:17:i wciąż nie daje.
00:08:19:Potrzebujemy cię, Peter.
00:08:22:Ja cię potrzebuję.
00:08:23:Twoja firma rozdarła tę rodzinę,|nie będę znowu tego częścią.
00:08:28:Peter!
00:08:29:Pójdę po niego.
00:08:40:/MARZEC 1961 ROKU
00:08:45:Miałaś koszmar.
00:08:48:Co ci do tego?
00:08:49:Słyszałem, jak rozmawiałaś ze swoją siostrą|o tym, jak sprawdzają się twoje koszmary.
00:08:53:Nie jesteś jedyną osobą, która zdała sobie|sprawę, że dzieje się z nią coś dziwnego.
00:08:57:Nie wiem, o czym mówisz.
00:09:00:Linderman.
00:09:01:Jak takie ładne dziewczę sprawiło|sobie taką bliznę?
00:09:05:Wypadek na rowerze.
00:09:16:To miejsce jest jednym wielkim|naukowym eksperymentem,
00:09:19:a my jesteśmy szczurami.
00:09:20:Mylisz się.
00:09:21:Pomogą nam.
00:09:24:Ma rację.
00:09:25:Jesteśmy dziwadłami.
00:09:27:Sprawią, że będziemy normalni.
00:09:29:A ty jesteś ślepy.
00:09:31:Jak myślisz,|po co im uzbrojone straże?
00:09:33:Nie zrobiliśmy nic złego.
00:09:34:Nie jesteśmy przecież komunistami.
00:09:36:Mój tata mówi, że możemy im zaufać.
00:09:38:To już wcześniej się działo.
00:09:39:Naziści z Żydami.
00:09:41:Ameryka też to robiła...|Z Japońcami.
00:09:44:To jest co innego.
00:09:45:My jesteśmy inni.
00:09:49:O czym był twój koszmar?
00:09:52:Moje sny są zagmatwane.
00:09:55:Nie zawsze się sprawdzają.
00:09:58:Musisz przestać się bać...
00:10:00:i zacząć wierzyć.
00:10:08:Ten lekarz...
00:10:12:Suresh.
00:10:18:Nie ufajcie mu.
00:10:21:O czym rozmawiacie?
00:10:23:O niczym.
00:10:24:Wszyscy wracamy spać.
00:10:37:Mam zmarznięte stopy, Bananku.
00:10:39:Tak to jest,|jak się nie zabiera skarpet.
00:10:41:Znajdę ci jakieś.
00:10:45:Powiedz dobranoc, Alice.
00:10:47:Dobranoc, Alice.
00:10:54:Słyszałam, co mówiłaś chłopakom.
00:10:57:O doktorze Sureshu.
00:10:59:Ci chłopcy mają wybujałą wyobraźnię.
00:11:08:Pamiętasz, jak dostałam pałę z historii?
00:11:10:Tata zabrał mi telewizor i deser.
00:11:14:Byłam taka wściekła...
00:11:20:że tamtej nocy,|burza zniszczyła jego samochód.
00:11:27:No i?
00:11:36:Myślę, że mogę kontrolować pogodę.
00:11:56:Czy doktor Suresh przyjdzie po mnie?
00:12:07:Dlaczego nie powiedziałaś Nathanowi|i Peterowi o swojej siostrze?
00:12:10:Gdzie jest twój ojciec?
00:12:15:Poprosiłem o czas sam na sam z tobą.
00:12:20:Chcę ci pomóc.
00:12:24:Byłam prawie w twoim wieku,|gdy tu przyjechałam.
00:12:26:Miałam 16 lat.
00:12:27:Myślałam tylko o chłopcach i balu.
00:12:31:Byłam taka naiwna.
00:12:32:Żałuję, że nie miałam twojej siły.
00:12:35:Masz odwagę i pewność siebie.
00:12:39:Przezwyciężyłaś te wszystkie wątpliwości.
00:12:43:Może czasami.
00:12:45:Nie zawsze.
00:12:48:Wciąż nad tym pracuję.
00:12:50:Rozkopałaś te groby bez mrugnięcia okiem.
00:12:53:Gdybym miała twojego ducha,|gdybym sobie zaufała,
00:12:58:może sprawy potoczyłyby się inaczej.
00:13:01:To nie jest odpowiedź na moje pytanie.
00:13:05:Zrobiłaś kiedyś coś tak strasznego,|coś, czego tak się wstydzisz,
00:13:09:że gdy będziesz o tym rozmawiać,|możesz nie przestać płakać?
00:13:22:Skąd się to wzięło?
00:13:23:To stało się w moim śnie.
00:13:27:Niemożliwe!
00:13:28:Ale tak jest...
00:13:29:To ona!
00:13:30:To Alice!
00:13:35:Tato!
00:13:40:Alice!
00:13:43:Alice!
00:13:45:Chodź!|Musimy wrócić do środka.
00:13:59:/Kawiarnia Coyote Sands
00:14:09:Chce pan menu?
00:14:10:Nie, poproszę tylko filiżankę kawy.
00:14:19:Pete, musimy to rozwiązać.
00:14:21:Cokolwiek jest pomiędzy nami.
00:14:23:- Nie pomagasz tym ciągłym uciekaniem.|- Uciekaniem?
00:14:25:Jak wtedy,|kiedy ty zniknąłeś,
00:14:28:zamiast polecieć do Waszyngtonu|i poradzić sobie z problemem, który stworzyłeś.
00:14:36:Pete, nikt nie potrafi|mnie besztać tak, jak ty.
00:14:42:Rok 1986, Mets.|Pamiętasz?
00:14:44:Tak.
00:14:45:Tata miał dwa bilety na World Series|i dwa bilety na playoffy.
00:14:50:Przekonałeś mnie,|bym poszedł z nim na playoffy.
00:14:52:Chciałem, byś zobaczył mecz.
00:14:57:Daj spokój, Pete,
00:14:58:nie mogłem wiedzieć,|że Mets pokonają Astros.
00:14:59:Daj spokój, musiałeś zobaczyć|Mookiego Wilsona w szóstej grze.
00:15:03:Widziałeś go.
00:15:06:Miałem szczęście.
00:15:07:- Musiałeś zobaczyć ten mecz.|- Miałem szczęście.
00:15:09:Myślisz, że cię oszukałem?
00:15:11:Namawiając na playoffy?
00:15:12:Tak myślę.
00:15:13:Ponieważ nawet w swojej hojności,|Nathan, jesteś samolubem.
00:15:18:I taki właśnie jesteś.
00:15:20:Pete...
00:15:22:musimy znaleźć sposób,|by sobie wybaczyć.
00:15:25:Musimy znaleźć zdolność|do wybaczenia.
00:15:27:- Ponieważ bez ciebie...|- Staram się...
00:15:31:Naprawdę mocno.
00:15:34:/Nadajemy komunikat alarmowy.
00:15:37:/Potężna burza panuje|/nad rejonem wielkiej doliny.
00:15:49:Claire!
00:15:54:Claire!
00:16:04:Jak mnie znalazłeś?|Przyjdą kolejni agenci?
00:16:06:Już z nimi nie pracuję!
00:16:08:Próbowałem powstrzymać ich od wewnątrz|i dowiedzieli się o tym.
00:16:11:Oczekujesz, że w to uwierzę?
00:16:12:To prawda, próbowałem...|i zawiodłem.
00:16:14:Angela Petrelli nas tu zebrała.
00:16:16:Dlaczego?|Czego ona tu chce?
00:16:19:Została zabrana tutaj jako dziecko.
00:16:21:To było miejsce dla ludzi ze zdolnościami,|na których eksperymentowali i w końcu zamordowali.
00:16:26:Co?
00:16:28:Zabili setki.
00:16:29:Ich groby są na zewnątrz.
00:16:33:Co tu robisz?
00:16:37:Znalazłem to.
00:16:42:50 lat temu mój ojciec był tu lekarzem.
00:16:45:Przyjechałem dowiedzieć się, co tu robił.
00:16:48:Teraz nie jestem taki pewien,|czy chcę to wiedzieć.
00:16:57:/KWIECIEŃ 1961 ROKU|- Witaj, Alice.
00:16:59:Angela, mogę z tobą porozmawiać?
00:17:01:Oczywiście, doktorze Suresh.
00:17:03:W porządku, Alice. [a
00:17:33:Trzy faliste linie.
00:17:38:Kim oni są?
00:17:39:Nie przejmuj się nimi.
00:17:40:Skup się na kartach.
00:17:41:Dobrze?
00:17:44:Spróbujmy jeszcze raz.
00:17:46:Trójkąt.
00:17:52:Nie czytam w pana myślach,|jeśli tak pan uważa.
00:17:54:Śniłam o tym,|jak pokazuje mi pan karty.
00:17:59:Sen?
00:18:01:O tej właśnie sytuacji?
00:18:04:I każdy twój sen się sprawdza?
00:18:06:To są sny, są zagmatwane.
00:18:08:O czym jeszcze śniłaś?
00:18:13:O panu.
00:18:16:Zabije pan tu wszystkich.
00:18:20:Moich rodziców.
00:18:22:Moją siostrę.
00:18:28:Mogę cię zapewnić...
00:18:30:że to się nie wydarzy.
00:18:32:Jest pan dobrym człowiekiem
00:18:34:i traktował pan nas|z całą uprzejmością.
00:18:36:Ale mówię panu,|to wymknie się spod pana kontroli.
00:18:41:Jeśli odejdziesz,|to zniszczy naszą całą pracę.
00:18:43:Nie widzisz korzyści,|jakie mogą mieć twoje zdolności dla świata?
00:18:48:Widzę tylko koszmary.
00:18:51:Einstein powiedział,
00:18:53:"Życie jednostki ma znaczenie..."
00:18:55:"Tylko wtedy, gdy pomaga to tworzyć życie|szlachetniejszym i piękniejszym".
00:19:01:Czytałaś Einsteina.
00:19:02:Nie, przyśniło mi się to.
00:19:11:Mówisz, że sny są zagmatwane.
00:19:14:Otwarte na interpretację.
00:19:17:Wszystko będzie dobrze, Angela.
00:19:20:A teraz...|to nie zaboli.
00:19:26:Próbowałam ich ostrzec!
00:19:28:Próbowałam ich powstrzymać.
00:19:29:Próbowałam ich ocalić,|ocalić Alice.
00:19:33:A teraz Alice żyje.
00:19:35:Jeśli to twoja siostra,|to dlaczego to robi?
00:19:37:Jest wściekła.
00:19:40:Nie wierzysz mi.
00:19:42:Burze się zdarzają.
00:19:43:To moja siostra!
00:19:44:A jeśli nie?!
00:19:46:Nie, muszę ją odnaleźć.
00:19:48:Muszę się sama nią zająć.
00:19:50:Nie!|Tam jest zbyt niebezpiecznie!
00:20:12:Nic ci nie jest?
00:20:13:O co chodzi?
00:20:15:Wasza mama...|zniknęła
00:20:38:No i?
00:20:40:Mój ojciec był doktorem Mengele?
00:20:42:Nie wiesz, co tu się wydarzyło.
00:20:44:Ciężko zignorować fakty.
00:20:45:Jakie?
00:20:47:Pracował tu.
00:20:48:Wszyscy zginęli, on przeżył.
00:20:51:Najbardziej oczywista odpowiedź|przeważnie jest prawidłowa.
00:20:54:Praca z wrogiem|nie zawsze zmienia cię we wroga.
00:20:57:Powinieneś to wiedzieć.
00:20:58:Poznałem twojego ojca.|Był dobrym człowiekiem.
00:21:01:Nie wiesz, co robił,|czemu stawiał czoła.
00:21:03:Jakie były jego intencje.
00:21:05:O kim mówimy?
00:21:08:Po prostu nie snuj przypuszczeń.
00:21:12:Nie, póki nie poznasz prawdy.
00:21:16:Jakiś ślady po mojej matce?
00:21:17:Nie, nic.
00:21:19:Musi gdzieś tu być.
00:21:21:Rozdzielmy się.
00:21:22:Ogarniemy większy teren.
00:21:23:Nikt nie powinien być sam.
00:21:25:Suresh...
00:21:27:Pójdziesz z Peterem?
00:21:37:Nie ma po niej śladu.
00:21:39:Naprawdę sądzisz,|że jej siostra to przeżyła?
00:21:41:Nie wiem.
00:21:45:Co to za miejsce?
00:21:48:Tu na nich eksperymentował.
00:21:52:Chyba przeznaczone jest nam|powtarzanie błędów naszych rodziców.
00:21:56:Co masz na myśli?
00:22:00:Jestem synem mego ojca.
00:22:03:Eksperymentował na ludzkich|królikach doświadczalnych.
00:22:05:Dlaczego?
00:22:08:Nie w imię nauki.
00:22:10:Dla własnego interesu.
00:22:13:Jesteś dla siebie zbyt ostry, Mohinder.
00:22:16:Zaczęliśmy to bardzo dawno temu, tak?|Ty i ja.
00:22:18:Znam cię.|Jesteś dobrą osobą.
00:22:21:Kończy się tylko|na dobrych intencjach, Peter.
00:22:24:Jestem słaby.
00:22:26:Jestem przekupny.
00:22:27:- I jestem samolubny.|- Wszyscy jesteśmy.
00:22:29:Mój brat udowadniał to|za każdym razem.
00:22:33:Wiem, jak to jest mieć rodziców,|którzy są...
00:22:36:nie tacy.
00:22:38:Moja matka nas tu sprowadziła,|ponieważ chce założyć nową Firmę.
00:22:42:Uważa, że to jedyny sposób, aby nie dopuścić,|by to wydarzyło się powtórnie.
00:22:46:Ale pierwsza Firma była skorumpowana.
00:22:49:Tak, ale dlaczego?
00:22:50:Czy było to|z powodu przeżycia tego?
00:22:52:Musi to nieść ze sobą strach,|ból i gniew.
00:22:57:Może dlatego możesz to wyprostować...
00:22:59:ponieważ nigdy nie znałeś tego bólu.
00:23:01:Muszę wierzyć,|że jest nadzieja na odkupienie.
00:23:03:Muszę.
00:23:05:Nawet dla Nathana.
00:23:14:- Będzie w porządku pomiędzy tobą a Peterem?|- Nie wiem.
00:23:18:Wini mnie za wszystko.
00:23:20:Nie mogę powiedzieć,|że kompletnie się nie zgadzam.
00:23:24:Zrobiliśmy dużo rzeczy.
00:23:28:Tak, to prawda.
00:23:33:/Alicja w Krainie Czarów
00:23:38:Danko pracuje z Sylarem.
00:23:39:Sylar może zmienić kształt.|Może być każdym.
00:23:43:Przez niego prawie zabiłem żonę.
00:23:50:Jaka była ostatnia książka,|którą czytaliście?
00:23:53:Ponieważ ja nie pamiętam.
00:23:55:Ani ostatniej książki...
00:23:57:ani ostatniego filmu...
00:23:59:Pamiętasz wieczory filmowe?
00:24:02:Wypożyczaliśmy stare filmy...
00:24:04:robiliśmy popcorn.
00:24:08:Kiedy do tego wrócimy?
00:24:10:Nie wiem.
00:24:11:Też za tym tęsknię.
00:24:13:Powinnam być zniszczona nerwowo.
00:24:17:Rozkopywanie grobów?
00:24:20:Powinnam być, ale nie jestem.
00:24:22:Po prostu nie jestem.
00:24:27:Tak bardzo się starałam zaimponować ci.
00:24:30:Wam obu.
00:24:32:Stać się agentką,|próbować zatrzymać łotrów.
00:24:35:To, co zrobiłaś, było bardzo odważne.
00:24:37:Byłam idiotką.
00:24:39:Chciałam tylko dorosnąć.
00:24:43:Kochanie,|każdy nastolatek tego pragnie.
00:24:46:Nie możesz się za to obwiniać.
00:24:51:Może nie.
00:24:54:Może tak.
00:24:57:Kiedyś chciałam zostać lekarzem.
00:25:03:Kucharką.|Przewodniczącą klasy.
00:25:08:Nie agentką.
00:25:19:- Pożegnaj się, dobra?|- Jesteś pewien?
00:25:23:Musimy to teraz robić?
00:25:24:Tak, Linderman|i Bob już są na zewnątrz.
00:25:27:Musimy iść teraz,|kiedy zmieniają straże.
00:25:29:To nasza najlepsza szansa.
00:25:31:Dowiedziemy się, gdzie jesteśmy,|jak możemy zdobyć pomoc i uratować wszystkich.
00:25:35:Posłuchaj, to jest twój plan.
00:25:37:Wiem, chodzi o Alice...
00:25:41:Nie może iść.
00:25:42:To niebezpieczne.
00:25:43:Spowolni nas.
00:25:44:Obiecałam jej,|że nigdy nie zostawię jej samej.
00:25:46:Rozumiem.
00:25:47:Ale ciebie też potrzebujemy.
00:25:49:Więc uspokój ją.
00:25:51:Upewnij się, że tego nie popsuje.
00:25:52:Jak?
00:25:55:Kłam.
00:26:08:O czym rozmawialiście?
00:26:11:Wymkniemy się dziś z chłopakami.
00:26:13:Super, też idę.
00:26:15:Nie.
00:26:16:Dlaczego?
00:26:17:Ponieważ nie możesz, dobrze?
00:26:19:Chcę spędzić czas|z dzieciakami w moim wieku.
00:26:22:Będziecie się lizać?
00:26:23:Nie, nie myśl tak.
00:26:25:Wrócimy w mgnieniu oka.
00:26:28:Kryj nas.
00:26:31:Boję się.
00:26:37:Posłuchaj.
00:26:39:Wczoraj miałam sen.
00:26:42:O tobie.
00:26:43:Będzie tu bezpiecznie.
00:26:46:Przysięgam.
00:26:47:Musisz po prostu tu zostać.
00:26:49:Zaraz wrócimy.
00:26:54:Powiedz dobranoc, Alice.
00:26:57:Dobranoc, Alice.
00:28:07:Alice?
00:28:26:Spójrz na mnie.
00:28:28:Proszę, po prostu...
00:28:31:Odwróć się.
00:28:34:Porozmawiaj ze mną.
00:28:46:/MAJ 1961 ROKU|/KAWIARNIA COYOTE SANDS
00:28:57:Gliny mi nie uwierzyły.
00:28:59:Dalej, musimy ich przekonać.
00:29:01:Ktoś.
00:29:04:To poważna sprawa,|a wy zachowujecie się jak dzieci.
00:29:07:Cieszymy się chwilą.
00:29:09:Chcesz frytkę?
00:29:12:Chodź.
00:29:14:Zatańczmy.
00:29:15:Ominęłaś bal i kochasz tę piosenkę.
00:29:20:Nigdy ci tego nie mówiłam.
00:29:56:Nie pozwalamy tu na to.
00:29:57:Żadnego tańca z kolorowymi.
00:30:04:Nic nie chcieliśmy przez to osiągnąć.
00:30:08:Udawajcie, że to się nigdy nie wydarzyło.
00:30:18:Twoja zdolność?
00:30:19:Nie musimy się bać, Angela.
00:30:24:Skarpety!
00:30:25:Musimy zdobyć skarpety.
00:30:27:Dla Alice.
00:30:33:/Nadajemy komunikat alarmowy.
00:30:35:/Rozpętała się silna burza.
00:30:37:/Powodzie i wiatry pojawiły się znikąd.
00:30:39:Musimy wracać do Alice.
00:30:41:Teraz!
00:30:52:Żyję.
00:30:54:Nie zwariowałaś.
00:30:59:Prawie cię nie poznałam.
00:31:02:Wyglądasz tak staro.
00:31:04:Czy ja wyglądam staro?
00:31:08:Nie.
00:31:10:Wyglądasz pięknie.
00:31:12:Alice, jak to możliwe?
00:31:15:Jak?
00:31:17:Byłaś tu przez 50 lat?
00:31:25:Kiedy odnalazłam to miejsce,|było wypełnione jedzeniem.
00:31:29:Kiedy się skończyło,|zrobiłam, co musiałam.
00:31:36:Kradłam, czego potrzebowałam.
00:31:42:Ubrania, jedzenie, różne rzeczy.
00:31:47:Dlaczego zostałaś?
00:31:50:Kazałaś mi.
00:31:52:Twój sen.
00:31:54:Powiedziałaś, że będę bezpieczna,|jeśli zostanę tutaj.
00:31:58:- Ja...|- Zaufałam ci.
00:32:02:Myślałam, że będę tu bezpieczna.
00:32:05:I świat będzie bezpieczny...
00:32:07:przede mną.
00:32:12:Przed tobą?
00:32:17:Alice...
00:32:21:Tej nocy, kiedy odeszłam...
00:32:30:Co się stało tamtej nocy, Alice?
00:32:35:Kiedy odeszłaś...
00:32:37:ten lekarz...|Suresh...
00:32:43:przyszedł po mnie.
00:32:57:Przestań!
00:33:16:Alice! Zaczekaj!
00:33:18:W porządku.|W porządku, Alice!
00:33:21:Już dobrze!
00:33:23:Alice!
00:33:25:Przepraszam.
00:33:33:/Wracać do środka!
00:33:40:/Budynek 26|/Laboratorium
00:33:58:Już nie musisz tu zostawać.
00:34:00:Pomogę ci.
00:34:03:Czas wracać do domu.
00:34:08:Mam dla ciebie skarpetki.
00:34:14:Od tamtej nocy,|kiedy tylko czuję się zagubiona...
00:34:18:kiedy nie wiem,|co robić...
00:34:21:kradnę skarpetki dla ciebie.
00:34:24:Przypominam sobie, że są proste sposoby,|aby chronić tych, których kochamy.
00:34:31:Już nigdy nie musisz marznąć.
00:34:40:Bardzo przepraszam.
00:34:43:Bananku,|to nie twoja wina.
00:34:48:Tak, moja.
00:34:51:Okłamałam cię...|tamtej nocy.
00:34:54:Myślałam, że robię dobrze.
00:34:56:Chciałam cię chronić.
00:34:58:Próbowałam cię ocalić.
00:35:03:Ty...
00:35:04:Bardzo przepraszam.
00:35:06:Ty...
00:35:10:- Ty...|- Bardzo przepraszam!
00:35:16:Mamo?
00:35:24:Uspokój się!
00:35:26:Alice, uspokój się!
00:35:29:Uspokój się!
00:35:30:Nie!
00:35:38:Nie...
00:35:40:Muszę z nią porozmawiać.
00:35:42:Zabije cię.
00:35:43:Nie, muszę z nią porozmawiać.
00:35:50:Alice!
00:35:52:Przestań!
00:35:54:To nie ich wina.
00:35:56:To twoja rodzina.
00:35:58:To mój syn.
00:36:01:Jest twoim siostrzeńcem, Alice.
00:36:03:Masz rodzinę...
00:36:05:i tylko oni mogą wszystko naprawić.
00:36:09:Nie karz ich za moje błędy.
00:36:20:Bardzo przepraszam.
00:36:26:Chodź.
00:36:28:Chodźmy stąd.
00:36:30:Wracajmy do domu.
00:36:33:Pożegnaj się, Alice.
00:36:39:Nie.
00:37:12:Alice zniknęła.
00:37:14:Nigdzie jej nie ma.
00:37:16:Wnioskując z jej reakcji,|chyba wiem, co robił tu mój ojciec.
00:37:20:Twój ojciec...
00:37:21:Znalazłem to.
00:37:23:W laboratorium.
00:37:25:Może dać ci to kilka odpowiedzi|na temat twojego ojca.
00:37:29:/PROJEKT IKAR|/OBIEKT: Dr Suresh
00:37:31:Nie wiem...
00:37:33:Burza przykryła groby.|Wszystkie są zakopane.
00:37:36:Może tak powinno zostać.
00:37:38:Niech będzie.
00:37:39:Chodźmy stąd.
00:37:42:Nie jadę z wami, Peter.
00:37:46:Dlaczego nie?
00:37:48:Może jesteś gotowy żyć dalej, ale ja nie.
00:37:52:Nie jestem gotowy sobie wybaczyć.
00:37:55:Jeszcze nie.
00:38:29:Nie możemy pozwolić,|aby to się powtórzyło.
00:38:31:/MAJ 1961 ROKU|- Nigdy.
00:38:33:Nikt nie może o nas wiedzieć.
00:38:35:Już wiedzą.
00:38:36:Nie na długo.
00:38:37:Miałam sen...
00:38:39:o przyszłości.
00:38:43:Założymy grupę.
00:38:45:Firmę.
00:38:47:Będzie chronić ludzi takich jak my.
00:38:49:Jesteśmy tylko dziećmi.
00:38:51:Już nie.
00:38:55:Co robimy w tym śnie?
00:38:57:Cokolwiek musimy.
00:39:00:Słusznie się boją.
00:39:03:Rzeczy, które możemy robić...
00:39:06:Rzeczy, które zrobimy,|aby dochować tajemnicy,
00:39:11:to zło konieczne.
00:39:35:Nigdy więcej jej nie zobaczę.
00:39:38:Tego nie wiesz.
00:39:44:Rozumiem, mamo.
00:39:46:Poczucie winy....
00:39:50:Musisz się z tego otrząsnąć.
00:39:56:Przyłączysz się do nas?
00:40:01:Chodź.
00:40:25:Dobra, proszę,|niech ktoś coś powie.
00:40:30:Jak frytki?
00:40:32:To nie jest Firma.
00:40:35:To jest rodzina.
00:40:37:Jest duża różnica.
00:40:39:Rodziny mają zdolność do przebaczenia.
00:40:44:Mówisz poważnie?
00:40:45:Jesteśmy silniejsi razem niż osobno.
00:40:48:Koniec z polowaniem.
00:40:50:Musimy sprawić,|że nasze istnienie będzie tajemnicą.
00:40:55:I poskładać do kupy nasze życia.
00:41:02:Dobra, co teraz?
00:41:04:Wracam do Waszyngtonu.
00:41:08:Wezmę odpowiedzialność za moje błędy.
00:41:10:- Porozmawiam z prezydentem.|- Najwyraźniej już to zrobiłeś.
00:41:15:/Jedynym prawdziwym sposobem na zmianę|/jest przywrócić cel Białemu Domowi.
00:41:21:/Obiecuję wam...
00:41:23:Kto to jest, do diabła?
00:41:25:Sylar.
00:41:26:/I nic...
00:41:27:/już nigdy nie będzie takie samo.
00:41:30:/Bardzo dziękuję.
00:41:36:/Odpowiem na kilka pytań.
00:41:38:/Elizabeth.
00:41:39:/Tak, proszę pana.|/Dziękuję.
00:41:40:/Mieszkańcy Ameryki|/są w kryzysie finansowym...
00:41:42:/CIĄG DALSZY NASTĄPI...
00:41:47:.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::.|Napisy24.pl